فناوری نانو در راه حفظ سیاره زمین | نخبه ها
خدمات مرکز


فناوری نانو در راه حفظ سیاره زمین
news-image


به گزارش مرکز ارتباطات و اطلاع‌رسانی معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری، انتظار می‌رود در 50 سال آینده، مصرف انرژی و مواد 300 درصد رشد داشته باشد. تاکنون نیاز فزاینده‌ی بشر به زمینه‌های گوناگون باعث توجه کمتر به لزوم حفاظت از محیط‌زیست شده است

از جمله این موارد می‌توان به تولید مواد زائد جامد شهری، اثرات زیست‌محیطی ناشی از وسایل نقلیه، آلودگی آب‌های زیرزمینی و روان آب‌های کشاورزی اشاره کرد. فناوری نانو پتانسیل زیادی برای ارتقای محیط‌زیست از دو طریق دارد، یکی كاربرد مستقیم نانومواد برای ردیابی، پیشگیری و رفع آلاینده‌ها و دیگری كاربرد غیرمستقیم با استفاده از فرآیند طراحی صنعتی تمیزتر و تولید محصولات سازگار با محیط‌زیست. در ادامه چند مثال از کاربرد فناوری نانو در حفاظت از محیطزیست ذکر شده است.

 

بارورسازی ابرها

 باتوجه به مشکل کم‌آبی در اکثر کشورها، یکی از راهکارهایی که دولت‌ها به منظور تامین آب بیشتر استفاده می‌کنند، بارورسازی مصنوعی در ابرهاست.  در حال حاضر برای این منظور اغلب از ذرات بسیار کوچکی نظیر بلور نمک استفاده می‌شود. بلورهای نمک، هسته‌زایی را بر عهده داشته و باعث می‌شوند تا آب در اطراف آنها شکل گیرد. با جمع شدن آب بیشتری در اطراف این بلورهای نمک، امکان بارش باران به وجود می‌آید

با توجه به مکانیزم مذکور می‌توان از فناوری نانو برای بالابردن بهره‌وری به میزان قابل توجهی استفاده کرد. به این منظور، افزودن تیتانیای فوق آبدوست به بلورهای نمک می‌تواند تا 100 برابر توان جذب و متراکم کردن بخار آب را در این بلورها افزایش دهد. در نتیجه راندمان استفاده از این بلورهای نمک بسیار بالا می‌رود و پیشرفت قابل توجهی در بارورسازی مصنوعی ابرها انجام می‌شود.

منبع خبر: معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری





خبر های دیگر
news-image
دستگاه برف تکان درخت با استفاده از ویبراتور

موسی فلاح خورسند عضو موسسه حامی نوابغ جوان با پشتکار موفق به ثبت اختراع خود با عنوان دستگاه برف تکان درخت با استفاده از ...


news-image
برنج طلایی مصرف کنید

سازمان غذا و داروی آمریکا، برنج طلایی را که یکی از دستاوردهای مهندسی ژنتیک برای رفع کمبود ویتامین آ است، تایید کرد.


news-image
ساخت ایمپلنت هوشمند ضد باکتری نانو در مالزی

علیرضا رفیعی راد' از دانشکده مهندسی دانشگاه مالایا (UM) با ارائه نتایج پژوهشی